Debaty sejmowex904 Kadencja

Interpelacja w sprawie projektu ustawy o ratownictwie medycznym

   Szanowny Panie Ministrze! Obecnie toczą się prace nad projektem ustawy o ratownictwie medycznym. Jest to niezwykle ważny i społecznie potrzebny akt prawny. Obecna ustawa z 25 lipca 2001 r., która ciągle obowiązuje, ma szereg merytorycznych niedociągnięć wymagających jak najszybszej zmiany. Niestety, przyszła ustawa, która ma w założeniu być aktem prawnym odpowiadającym na zapotrzebowanie zarówno społeczne, jak i środowisk medycznych, już na obecnym etapie budzi wiele kontrowersji.    Przyjęte w projekcie ustawy o ratownictwie medycznym rozwiązania nie są w stanie zapewnić założonej w ww. projekcie sprawnej i efektywnej pomocy medycznej w przypadkach nagłego zagrożenia życia. Szereg uwag budzi przepis art. 28 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, którego sformułowanie nie jest moim zdaniem właściwe. Regulacje te, sytuując system ratownictwa medycznego w ramach sytemu gotowości cywilnej i cywilnego zarządzania kryzysowego w czasie pokoju, powodują, że odpowiedzialność za jego funkcjonowanie obarcza jednostki podporządkowane Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji, jak i odnoszą się wyłącznie do jednostek ratowniczych zobligowanych do udzielenia pomocy medycznej na podstawie przepisów dotyczących postępowania w czasie klęsk żywiołowych itp.    Wiele środowisk, m.in. Związek Pracodawców Ratownictwa Medycznego SP ZOZ, czyli grupa, do której w ogromnym stopniu odnoszą się zalecenia ww. ustawy, uważa, że sytuacja byłaby o wiele lepsza i efektywniejsza, gdyby skoordynować w systemie ratownictwa podczas wystąpienia sytuacji pociągających za sobą konieczność wykorzystania systemu ratownictwa medycznego zarówno działania Państwowej Straży Pożarnej, Policji, jak i działania pogotowia ratunkowego oraz odnieść tworzony ustawą o ratownictwie medycznym system także do funkcjonującego systemu ochrony zdrowia. Pragnę podkreślić, że nie tylko błędne są ogólne założenia tej ustawy, ale również wiele do życzenia pozostawiają poszczególne rozwiązania zawarte w tekście projektu. Trudne jest nawet w projekcie o ratownictwie medycznym ustalenie stanu, w wyniku zaistnienia którego system ratownictwa medycznego winien zadziałać.    Z jednej strony ma on zagwarantować sprawną i efektywną pomoc w przypadku nagłego zagrożenia zdrowia i życia, przez co rozumie się stan pogarszającego się zdrowia, którego spodziewanym bezpośrednim następstwem jest utrata życia, trwałe uszkodzenie ciała lub trwała utrata zdrowia. Z drugiej strony system ratownictwa medycznego może być wykorzystywany jedynie w stanach nadzwyczajnych, które w ustawie nie zostały precyzyjnie zdefiniowane, a przez które zgodnie z Konstytucją RP rozumie się stan wojenny, stan wyjątkowy i stan klęski żywiołowej. Czy zatem proponowane, niepowiązane ze sobą, brzmienie art. 1 i art. 2 ust. 2 ma oznaczać, iż system ma nieść pomoc osobom, które są w stanie zagrożenia zdrowia lub życia w czasie stanu nadzwyczajnego określonego w Konstytucji RP?    Nadmieniam, że takich nieścisłości występuje o wiele więcej w samej ustawie, co budzi liczne kontrowersje zarówno środowisk medycznych, jak i wszystkich nas, bo przecież każdy może być narażony na utratę zdrowia lub życia.    W związku, z tym uprzejmie zapytuję Pana Ministra:    1. Czy Pan Minister nie uważa, że Ministerstwo Zdrowia, którego dotyczy bezpośrednio ta ustawa, powinno jeszcze raz uważnie przeanalizować projekt, najlepiej wraz ze środowiskami medycznymi, tak aby usunąć kontrowersyjne i szkodliwe dla dobra ogółu zapisy?    2. Czy rząd przewiduje zmienić ww. niedociągnięcia i nanieść odpowiednie poprawki w projekcie ustawy o ratownictwie medycznym?    Poseł Waldemar Szadny    Warszawa, dnia 25 kwietnia 2006 r.