Interpelacja w sprawie przewlekłości postępowania organów podatkowych

   Szanowny Panie Ministrze! Przedmiotowa interpelacja, pomimo dotykania spraw niezwykle istotnych dla wszystkich polskich podatników, swoje źródło znajduje w postępowaniu najpierw I Urzędu Skarbowego Warszawa Śródmieście, następnie Urzędu Skarbowego Warszawa Targówek i wreszcie Izby Skarbowej w Warszawie, wszczętym i prowadzonym wobec polskiej spółki cywilnej ˝MABOS˝ z siedzibą w Warszawie. Spółka ta prowadziła - czas przeszły jest tutaj absolutnie uzasadniony - niezwykle pożyteczną dla Skarbu Państwa działalność w postaci eksportu za granicę papierosów bez polskich znaków akcyzy, zajętych przez urzędy celne i skarbowe. Gdy z dniem 1 stycznia 2000 r. straciły ważność przepisy zawieszające pobieranie podatku VAT i akcyzy przy eksporcie zajętych przez organy celne wyrobów tytoniowych, ze względu na znaczne sumy tych danin, przekreślające ekonomiczny sens działalności spółki MABOS˝, zwróciła się ona pismem z dnia 14 stycznia 2000 r. do I US Warszawa Śródmieście o podanie warunków, jakie należy spełnić celem odzyskania zwrotu opłaconego podatku VAT i podatku akcyzowego po dokonaniu eksportu przedmiotowych towarów. Na podstawie treści pisma I US Warszawa Śródmieście nr US6-PP3/004/1/00 z dnia 09 marca 2000 r. spółka dokonywała eksportu papierosów bez żadnych zastrzeżeń ze strony organów podatkowych, czego dowodem są protokoły 14 kontroli przeprowadzonych przez te organy, jak również przez organy kontroli podatkowej.    W maju, czerwcu i wrześniu 2002 r. spółka ˝MABOS˝ zakupiła od Izby Celnej w Rzepinie papierosy bez polskich znaków akcyzy, na które każdorazowo zostały wystawione faktury VAT z wyszczególnioną sumą akcyzy i 22% podatku od towarów i usług. Warunkiem zakupu, przeprowadzonego w trybie konkursu ofert, był eksport powyższego towaru za granicę RP, poprzedzony dostarczeniem go do granicy pod ochroną konwoju celnego. Kwoty wynikające z wystawionych faktur zostały zapłacone w całości przed odbiorem towaru. Funkcjonariusz celny, po dostarczeniu towaru do OC Gdańsk Port Północny, przekazał dokumenty eksportowe i towar na podstawiony przez kupującego statek, co uczynione zostało pod dozorem celnym. Spółka ˝MABOS˝ każdorazowo do deklaracji VAT-7 za wyżej wymienione miesiące dołączała ksera dokumentów l A SAD z pieczęcią okrągłą VAT, faktury zakupu towarów, bankowy dowód zapłaty za fakturę oraz fakturę celną sprzedaży. Po rozmowie z Naczelnikiem I US Warszawa Śródmieście, która odbyła się w następstwie wydanych przez ten urząd postanowień wstrzymujących zwrot nadwyżki podatku, spółka ˝MABOS˝ dostarczyła dodatkowo kopię świadectwa płatnika podatku kontrahenta zagranicznego firmy oraz jego NIP, nadany przez Państwową Podatkową Służbę Gruzji, przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego, kontrakt i wyciąg rachunku bankowego jako dowód zapłaty za towar. W efekcie zablokowania zwrotu podatku VAT i akcyzy spółka ˝MABOS˝ musiała wyprowadzić się z dotychczasowej siedziby przy ul. Kopernika 30 i przenieść się na ul. Świderską 29 w Warszawie, gdzie właściwym US stał się US Warszawa Targówek. W dniu 17 marca 2005 r. US Warszawa Targówek wydał decyzję nr 1437/ZP/4400-26/05/UM, w której zobowiązał spółkę ˝MABOS˝ do zapłaty podatku należnego wraz z odsetkami za zwłokę na łączną kwotę 524 028 PLN, co uczynił w efekcie jednej z kontroli, uzasadniając ten fakt obejściem prawa, jakiego dopuściła się spółka, żądając zwrotu podatku VAT i akcyzy za maj, czerwiec i wrzesień 2002 r. Na skutek odwołania od tej decyzji, w którym wskazano: przyjęcie za dowód w sprawie stanowiska władz gruzińskich odnośnie do braku potwierdzenia wwozu na ich obszar celny wyrobów tytoniowych będących przedmiotem eksportu spółki ˝MABOS˝, chociaż strona skarżąca nie miała żadnej możliwości wzięcia udziału w procedurze ustalania faktów objętych tymi dowodami, a tym samym nie mogła się wypowiedzieć na temat tychże okoliczności faktycznych; wadliwe i bezpodstawne ustalenie, iż w ustalonym stanie faktycznym nie miała miejsca czynność prawna w rozumieniu art. 2 dawnej ustawy o VAT i akcyzie w związku z jej art. 4 pkt 4, która to okoliczność nie została prawidłowo uzasadniona po myśli art. 210 § l pkt 4 oraz § 4 ordynacji podatkowej, a nosi wyłącznie cechy dowolności przekraczające zasadę swobodnej oceny w ramach instytucji uznania administracyjnego; naruszenie art. 19 ust. l i 2 dawnej ustawy o VAT w związku z § 21 ust. l i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie podatku akcyzowego przez ich zastosowanie w wyniku błędnego ustalenia stanu faktycznego, iż nie było w przedmiotowej sprawie eksportu towarów objętych akcyzą; zaistnienie sprzeczności w rozstrzygnięciach władz skarbowych w wyniku dowolnej interpretacji przepisów prawnych przez organ I instancji, co dotyczy uznania czynności prawnej sprzedaży wyrobów tytoniowych w ramach ich eksportu, a równocześnie uznanie tej czynności, gdy chodzi o ustalenie zobowiązań podatkowych w podatku VAT, chociaż te zostały wcześniej prawidłowo określone i zapłacone przez skarżących, a następnie przy tych ponownych ustaleniach wysokości podatku VAT uwzględniono w podstawie naliczenia wcześniej zapłacony podatek VAT oraz akcyzę, czyli naliczono podatek od podatku, a nadto naruszenie art. 21 ust. 2 dawnej ustawy o podatku VAT przez zaniechanie dokonania zwrotu bezpośredniego podatnikom podatku VAT w kwocie 524 028 PLN; odmienne rozstrzygnięcie sprawy przez organ I instancji, niż organ podatkowy wyjaśnił to wcześniej skarżącym w piśmie o znaku US35-PP1-004/370/01/LW, w przedmiocie zasad zwrotu podatku VAT i akcyzy, co w efekcie wskazuje na rażące uchybienia w postępowaniu US, dezawuowanie liczącej tysiące lat linii interpretacyjnej pojęcia umowy sprzedaży oraz błędną interpretację przepisów poprzedniej ustawy o podatku od towarów i usług, stojącą również w sprzeczności z linią orzeczniczą Trybunału Konstytucyjnego. Izba Skarbowa w Warszawie decyzją z dnia 15 czerwca 2005 r. nr IS.CiWV-4407-72/w-49/05/ZF/VR zwróciła sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, wskazując li tylko na błędy w procedurze dotyczącej wymiaru podatku akcyzowego, a zupełnie nie odnosząc się do tak ciężkich i zupełnie deprecjonujących pracę US zarzutów, wskazanych w odwołaniu. Do dnia dzisiejszego, pomimo licznych pism i rozmów, US Warszawa Targówek nie wydał ponownej decyzji, uzasadniając to przedłużającym się postępowaniem dowodowym, w którym żąda np. ponownych wyjaśnień od organów celnych, mając świadomość, że nic nowego do sprawy one nie wniosą, gdyż cały materiał dowodowy został w 100% skompletowany. W tym czasie spółka ˝MABOS˝ zawiesiła swoją działalność, zwolniła ostatnich pracowników i oczekuje na zakończenie sprawy. W związku powyższym proszę o odpowiedź na poniższe pytania:    1. Dlaczego organy podatkowe, poprzez swoje czynności, doprowadzają do zaprzestania działalności gospodarczej przez efektywne dla ogółu obywateli firmy, czego przykładem jest postępowanie Urzędu Skarbowego Warszawa Targówek wobec ˝MABOS˝ S.C.?    2. Czy zdaniem Pani Premier organa podatkowe winny opierać swoje działania na przepisach prawa i obowiązujących od czasów starożytnych regułach ich interpretacji, czy też mogą podejmować czynności li tylko na podstawie subiektywnych domniemań, nieopartych na zgromadzonym w danej sprawie materiale dowodowym?    3. Dlaczego organa nadrzędne, w przedmiotowym przypadku Izba Skarbowa w Warszawie, tolerują uznaniowość organów niższej instancji i, nie odnosząc się merytorycznie do podnoszonych w odwołaniach argumentów, nie działają w kierunku zwiększenia świadomości prawnej urzędników podatkowych?    4. Czy zdaniem Pani Premier nadzór Ministerstwa Finansów nad działalnością aparatu podatkowego w Rzeczypospolitej Polskiej jest wystarczający, skoro dochodzi do takich sytuacji, jak ta, w której znalazła się spółka ˝MABOS˝?    Z poważaniem    Poseł Artur Zawisza    Warszawa, dnia 19 maja 2006 r.





szkoła języków obcych www.katalogstron.rickykaka.com www.sceneria.nieprześcigniony.ketrzyn.pl wiersze węglany