Debaty sejmowex904 Kadencja

Interpelacja w sprawie sprzedaży przez Skarb Państwa akcji Impexmetalu SA i zysków Huty Zawiercie w 2004 r.

   Panie Premierze! Po raz kolejny zwracam się z uprzejmą prośbą o poinformowanie mnie o losach prywatyzacji spółki giełdowej Impexmetal SA oraz o planach sprzedaży resztówki akcji tej spółki znajdujących się w rękach Skarbu Państwa.    W ostatnich tygodniach wokół prywatyzacji Impexmetalu SA miały miejsce znamienne wydarzenia. 3 sierpnia br. Ministerstwo Skarbu Państwa poinformowało, że po dokonaniu analizy procesu zbycia należących do Skarbu Państwa 30,5% akcji ˝Impexmetal˝ SA Minister Skarbu Państwa postanowił odrzucić przedłożoną 22 lipca br. przez Zakłady Chemiczne i Tworzyw Sztucznych Boryszew SA wiążącą propozycję warunków umowy zakupu akcji ˝Impexmetal˝ SA i nie podejmować na jej podstawie negocjacji. Oferta spółki Boryszew była jedyną złożoną w określonym przez resort terminie. Resort postanowił ponownie zwrócić się o przedłożenie wiążących propozycji przez wszystkie podmioty (w tym także Zakłady Chemiczne i Tworzyw Sztucznych Boryszew SA) uczestniczące we wcześniejszych etapach projektu do dnia 7 września 2004 r. Zakładam, że decyzja była słuszna, a jej celem było uzyskanie przez skarb państwa jak najlepszych warunków. W kolejnym określonym przez resort terminie - 7 września 2004 r. - wiążące oferty złożyły dwie spółki:    - Zakłady Chemiczne i Tworzyw Sztucznych Boryszew SA z siedzibą w Sochaczewie,    - Bancroft UK Ltd. z siedzibą w Londynie w imieniu i na rachunek funduszu Bancroft II L.P.    Uprzejmie proszę Pana Premiera o informację na temat kondycji finansowej drugiej z tych firm. Za zdumieniem odkryłem, że o ile bez trudu każdy może zdobyć wiedzę na temat notowanej na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie spółki Zakłady Chemiczne i Tworzyw Sztucznych Boryszew SA, to niewiele wiadomo na temat Bancroft UK Ltd. z siedzibą w Londynie. Mam nadzieję, że resort skarbu dokładnie sprawdził pochodzenie pieniędzy, którymi dysponuje ta angielska (?) spółka. Resort nie powinien mieć więc problemów z wyjaśnieniem, czy ich źródło jest znane i legalne?    Wszystko to może nie mieć znaczenia, o ile zrealizowany zostanie scenariusz rysujący się po lekturze komunikatu giełdowego RB 61/2004 z dnia 20 września 2004 r. Zarząd Impexmetalu informuje w nim: ˝W nawiązaniu do komunikatu Spółki RB 33/2004 z 2.06.2004 r. Zarząd Impexmetal SA informuje, że w dniu 20 września 2004 r. otrzymał od doradcy sprawozdanie z prezentacją inwestorów, którzy złożyli wstępne oferty nabycia posiadanych przez Impexmetal SA akcji Aluminium Konin-Impexmetal SA˝. Jest oczywiste, że jeśli sprzedaż akcji spółki Aluminium Konin-Impexmetal SA - czyli Huty Aluminium w Koninie, dojdzie do skutku, cena, jaką zyska Skarb państwa za aktywa Impexmetalu, będzie znacząco niższa od tej, którą mógłby uzyskać dziś. Pytanie - czy w ogóle znajdzie się inwestor chętny do kupna tych walorów? Czy wobec tego sprzedaż akcji spółki Aluminium Konin-Impexmetal SA nie jest działaniem na szkodę interesów skarbu państwa? Pytanie, kto na tym zarobi, ma charakter retoryczny. Wszystko to moim zdaniem, dowodzi, iż ministerstwo utraciło kontrolę nad poczynaniami zarządu Impexmetalu SA.    Szanowny Panie Premierze! W jednej z poprzedniej interpelacji pytałem o powody sprzedaży Huty Zawiercie przez spółkę Impexmetal SA. Zwracałem uwagę, że 200 mln zł, które zaoferował nabywca, to skromna suma za jeden z najnowocześniejszych w tej branży zakładów w Polsce. Pytam, czy zarząd Impexmetalu i resort Skarbu Państwa wykazały się należytą dbałością o powierzony im majątek. Zwłaszcza wobec faktu, że w ubiegłym roku powszechnie było wiadomo, iż zyski sektora hutniczego w 2004 roku wzrosną wobec rosnącego zapotrzebowania na tę produkcję ze strony krajów Dalekiego Wschodu - a głównie Chin. Zarząd Impexmetalu musiał mieć tę wiedzę, podejmując decyzję o sprzedaży Huty Zawiercie. Dziś usilnie proszę Pana Premiera tylko o precyzyjną informację na temat obecnych zysków Huty. Nie powinno być z tym problemów, ponieważ Skarb Państwa posiada jeszcze w spółce udziały.    Z poważaniem    Poseł Grzegorz Tuderek    Warszawa, dnia 21 września 2004 r.